Rondo Ofiar Katynia; źródło: FB ZIKiT

Od wieczora 15 listopada Węzeł Ofiar Katynia jest w pełni oddany do użytkowania. Do dyspozycji kierowców jest w pełni przepustowy (w ciągu godziny może nim przejechać 18 tys. pojazdów, trzy razy więcej niż przed przebudową), największy miejski węzeł w Polsce.

Taką oto informację podaje Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie na swojej stronie internetowej. Pragniemy uzupełnić tą informację, o opis infrastruktury rowerowej znajdującej się na tym największym miejskim węźle drogowym.

W skrócie: infrastruktura powstała (to dobrze), ale w wielu miejscach jest po prostu beznadziejnej jakości.

Na Rondo Ofiar Katynia wybrał się kZo z forum SkyscraperCity. Poniżej postaram się skrócić jego fotorelację, do której linki znajdują się na końcu tego artykułu.

Zacznijmy od przykładu dobrego (bo tych nie będzie wiele) – wjazd na DDR (drogę dla rowerów) z ul. Conrada: 

Niestety kawałek dalej zaczyna się już psuć:

Piękny gładki czerwony asfalt przechodzi w szarą kostkę brukową. Na domiar złego fazowaną i w dokładnie tym samym kolorze co chodnik.

Dlaczego? Zacytuję w tym miejscu pismo ZIKiT nr ZIKiT/S/76229/11/NO/62032:

Zastosowanie kostki betonowej fazowanej na ścieżkach rowerowych na skrzyżowaniach ma stanowić element integracyjny (różnych użytkowników drogi) i ma podnieść poziom bezpieczeństwa.
Ponadto zastosowanie kostki spowodowane było znajdującą się w tym miejscu gęstą siecią uzbrojenia podziemnego. Kostka jest materiałem rozbieralnym i mogącym służyć powtórnemu użyciu w przypadku awarii uzbrojenia.

Takim jawnym omijaniem prawa (Zarządzenie Prezydenta Nr 2103/2004 w sprawie wprowadzenia do stosowania „Standardów technicznych dla infrastruktury rowerowej Miasta Krakowa”) zdecydowanie ktoś powinien się zainteresować… I oczywiście podejmiemy kroki zmierzające do wyjaśnienia tej sytuacji.

Absurdem jest też budowanie dróg do których nie można dojechać. To chyba wiedzą wszyscy. Wszyscy?

Ogłaszam mini-konkurs: Co projektant miał na myśli? Nagrodą może być szprychówka na najbliższej masie

Absolutnym liderem w efektowności bubla jest ten fragment:

Szczerze mnie ciekawi czym był upojony projektant tej drogi… Ile trzeba mieć promili, żeby prowadzić rowerzystów takimi zawijasami?! Na dodatek na samym skrzyżowaniu zamienia się położenie DDR i chodnika – po co?! Żeby stworzyć 2 dodatkowe punkty kolizyjne i 4 zakręty?

Mamy jeszcze takie kwiatki jak rozjechany przejazd rowerowy z drogą rowerową o pół metra…

Z bubli na DDRach to już koniec, za to wokół ronda pełno jest też ciągów pieszo-rowerowych (CPR) – właściwie do końca nie wiadomo czemu – może estakada zajęła za dużo miejsca i już brakło metra na wydzieloną drogę dla rowerów?

Ale w zamian za to Zarząd Infrastruktury zadbał o rozrywkę dla rowerzystów. I tak, pierwsza atrakcja to „uwaga, znak!”:

Kolejna to „uwaga, słup!” (nie wiem czemu ktoś popsuł zabawę tą białą linią :/):

Tutaj combo – znak i noga bramownicy od drogowskazów:

Jeszcze nie koniec atrakcji, spokojnie. Chyba absolutny ewenement: progi zwalniające przed wyjazdami z posesji za ekranami akustycznymi!

I uwaga, ekrany akustyczne wcale nie są w takich miejscach przeźroczyste (a przynajmniej nie wszędzie). Samochody po prostu muszą wyjechać na cały ciąg pieszo-rowerowy, żeby zobaczyć co się dzieje. Kto zaprojektował tak bezmyślne i niebezpieczne rozwiązanie?!

Na dokładkę: guzki dla niewidomych (oczywiście potrzebne, nie negujemy tego), zamiast przejazdu rowerowego, którego już zabrakło:

Podsumowując:
Doczekaliśmy się potężnego węzła drogowego. Wydano miliony złotych na trzypoziomowe rondo. Przy okazji wybudowano drogi rowerowe, które zakrawają na żart, a miejscami są po prostu niebezpieczne.

Dlaczego Urząd Miasta nie umie wydać pieniędzy na porządne rozwiązania, łamiąc przy tym zapisy „Standardów technicznych dla infrastruktury rowerowej Miasta Krakowa”?

Kiedy doczekamy się tworzenia dobrych dróg rowerowych?

Tyle mówi się o dziurze w budżecie Miasta – dlaczego jeśli już wydajemy pieniądze to robimy to w sposób bezmyślny?

Pełna fotorelacja: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. Uprzejmie dziękuję kZo za zgodę na użycie zdjęć.

Oryginalny post.

Chyba nie ma innego narodu, który ma patriotyzm tak zakorzeniony. Być może, że to właśnie przez to, że Ameryka jest młodym krajem. Niemniej brakuje mi tego u nas. W Ameryce flaga państwowa powiewająca na maszcie w ogrodzie lub na dachu domu to norma. W Polsce czytałem kiedyś o jednym takim przypadku (pewnie by się jeszcze kilku znalazło, ale mimo wszystko palce jednej dłoni powinny wystarczyć). Owszem, u nas było to do niedawna nielegalne (ah te przepisy na każdym kroku), ale już kilka dobrych lat nie jest.

W Szczecinie byłem pierwszy raz tuż po katastrofie prezydenckiego Tupolewa w Smoleńsku. Trwała jeszcze Żałoba Narodowa i całe miasto było w flagach (co prawda z kirem, ale były). Kto wie, czy to właśnie nie przez to Szczecin wywarł na mnie takie pozytywne wrażenie

Z patriotyzmem związana jest jeszcze jedna rzecz, której mi bardzo brakuje u nas: poszanowania dla władzy. Począwszy od Parlamentu (na który wciąż się tylko napieprza – chociaż nie mówię, że bez przyczyny), ale też – co moim zdaniem ważniejsze – dla Policji. Policjant powinien być uosobieniem majestatu władzy.

Mam cały czas nadzieję, że te polskie postawy to jeszcze zaszłości z czasów komuny. Może jeszcze potrzeba, żeby dorosło nasze pokolenie lub nawet następne i doczekamy się patriotycznej Polski?

Po pierwsze: Park(ing) Day. Cudownie było ujrzeć park na Krupniczej:

Park(ing) Day 2011

Po drugie masa, masa, masa pozytywnych emocji Naprawdę miło się słucha słów popierających nas ludzi Oczywiście, trzeba to było też przekuć w wymierne efekty i o to są te właśnie efekty:

Petycje

A chodziło o to, by z fragmentu Krupniczej od Bagateli do Loretańskiej utworzyć deptak pieszo-rowerowy. Pół tysiąca ludzi podpisało się – niebywały rekord naszych akcji

A oprócz tego… alarm bombowy w szkole. Doprawdy bombowy nastrój panował

Jutro koncert Elektrycznych Gitar w Hucie, a że nie mam weny na pisanie, to wstawię piosenkę i się pożegnam. Branocka.

Czyli właściwie koniec sierpnia. No kurde wrzesień lada moment, już nawet podręczniki kupiłem (nie żeby w jakiejś znaczącej ilości, dokładnie cztery, w tym dwa do polskiego ). Przez ostatnie dwa lata na wakacje praktycznie nigdzie nie wyjeżdżałem poza Buskiem, a w tym roku aż 3 obozy, wesele i Busko. Nie miałem praktycznie w ogóle czasu, żeby siąść na dupie w pokoju i odpocząć. Aż mi brakuje trochę wakacyjnej nudy, bo to chyba ona powoduje, że do szkoły lżej się idzie.

Jutro (dobra, dziś, ale przecież jeszcze nie śpię) masa krytyczna. Druga w Krakowie z eskortą Policji; pierwsza eskortowana, w której będę uczestniczył. Dzisiaj z resztą byłem pierwszy raz na Komendzie na Mogilskiej właśnie w sprawie masy. Takie spotkanie robocze. Zobaczymy jak się to uda.

Mam ochotę napisać, że ludzie (oczywiście wciąż nie wszyscy) nadal mnie wkurzają, niektórzy wręcz zasmucają. Nie ma chyba na to rady, a zwłaszcza tutaj. Cóż, jeśli nie pomagają rozmowy w cztery oczy, to w dwie klawiatury może być tylko gorzej. Nie wspominając o sytuacji, gdzie klawiatura jest jedna. Ciekawe co przyniesienie wrzesień i spotkania w szkole i poza nią…

Miałem napisać tu coś mądrego, ale nagle napisały do mnie dwie osoby i wszystko pozapominałem. Oczywiście jest takie mnóstwo-dużo-ogromnie-wiele-rzeczy, o których chciałbym napisać, ale nie napiszę. Bo przecież ktoś tu jednak wchodzi.

Dewiza na ostatnie dwa tygodnie mojego życia to „daj se siana”. Nawet się sprawdza. Jest dość wygodna i mało konfliktogenna. Inna sprawa, że wkurzająca dla mnie. No ale lepiej się wkurzać niż smucić. Złość łatwo wyładować.